28 novembre 2025
Par Stuut (source)
201 visites

Signaler cet article à l'équipe de modération
    Délai moyen de réponse : 1 à 5 heures
Délai moyen de réponse : 1 à 5 heures

Une année de luttes en Belgique
Vers une poursuite de la résistance ouvrière malgré les manœuvres des syndicats

Face à la déstabilisation mondiale et à la multiplication des guerres, seule la résistance ouvrière sur son terrain de classe offre une alternative à la barbarie. Sur ce plan, le combat que mènent les travailleurs en Belgique depuis un an est une contribution importante au combat contre le capitalisme en putréfaction dont il faut tirer les leçons.

Dès l’annonce fin 2024 des mesures drastiques d’austérité planifiés par le gouvernement Arizona, touchant en particulier les chômeurs, les malades « de longue durée » et les pensions, la colère est grande et la réaction des travailleurs belges explose.

Depuis fin 2024, ce sont des milliers de manifestants de tout secteur, de toute région qui se retrouvent dans les manifestations nationales à Bruxelles, exprimant ainsi la volonté de se mobiliser tous ensemble unis “dans la rue”. Ils rejoignent ainsi le mouvement de résistance déclenché par les ouvriers en Grande-Bretagne en 2022 suivi par la France, les USA,… face aux sacrifices insupportables sur les conditions de vie et de travail exigés pour financer les dettes d’Etat et l’augmentation des budgets militaires.

Les syndicats, main gauche de la bourgeoisie, conscients du danger de débordement de cette combativité croissante, s’organisent pour contrôler la réaction de la classe ouvrière. Organisation de grèves générales totalement passives, de mouvements sectoriels et régionaux, tout vise à contrer la dynamique d’unification des manifs de la première moitié de 2025 et à épuiser la classe ouvrière dans des mouvements longs et impopulaires.

Mais la classe ouvrière reste en colère et est capable de tirer des enseignements de ses luttes. Face aux mesures qui ne cesseront de s’amplifier face à une situation de crise économique mondiale qui exigera toujours plus de “sacrifices », elle ne manquera pas de réagir à nouveau. Elle devra le faire en s’organisant elle-même, en prenant en mains ses luttes pour faire reculer la bourgeoisie même temporairement. Les organisations révolutionnaires sont là pour lui mémoriser ses combats antérieurs et ses moyens de lutte sur un terrain de classe.

Voir l’article :

https://fr.internationalism.org/content/11696/vers-poursuite-resistance-ouvriere-malgre-manoeuvres-des-syndicats

Venez discuter de toute cette expérience de luttes en Belgique mais aussi d’ailleurs, à la réunion publique du CCI qui se tiendra à :

Bruxelles en présentiel, le samedi 13 décembre de 14h30 à 18h00

Adresse : PIANOFABRIEK, Rue du fort 35, 1060 Saint-Gilles (Bruxelles)

Een jaar van strijd in België, het arbeidersverzet gaat verder ondanks de manoeuvres van de vakbonden

Geconfronteerd met wereldwijde destabilisatie en een toename van oorlogen, biedt alleen het arbeidersverzet op zijn eigen terrein een alternatief voor de barbarij. In dit opzicht levert de strijd die de arbeiders in België sinds een jaar voeren een belangrijke bijdrage aan de strijd tegen het rottende kapitalisme, waaruit lessen moeten worden getrokken.

Sinds eind 2024 de drastische bezuinigingsmaatregelen van de regering Arizona werden aangekondigd, die alle lagen van de arbeidersklasse, maar in het bijzonder de werklozen, langdurig zieken en de pensioenen treffen, is de woede groot en barste de reactie van de Belgische arbeiders los.

Sinds eind 2024 komen duizenden demonstranten uit alle sectoren en regio’s samen in nationale demonstraties in Brussel, waarmee ze uiting geven aan hen wil om zich gezamenlijk te mobiliseren. Ze sluiten zich daarmee aan bij de verzetsbeweging die in 2022 door de arbeiders in Groot-Brittannië werd gestart en zich vervolgens manifesteerde in Frankrijk, de VS, enz., als reactie op de ondraaglijke offers op het gebied van levens- en arbeidsomstandigheden die worden geëist om de staatsschulden en de stijgende militaire begrotingen te financieren.

De vakbonden, de linkerhand van de bourgeoisie, zijn zich bewust van het gevaar dat deze groeiende strijdbaarheid uit de hand loopt en organiseren zich om de reactie van de arbeidersklasse in toom te houden. Door het organiseren van volledig passieve algemene stakingen en sectorale en regionale bewegingen wordt alles in het werk gesteld om de dynamiek van de eenwording van de demonstraties in de eerste helft van 2025 tegen te gaan en de arbeidersklasse uit te putten in langdurige en impopulaire bewegingen.

Maar de arbeidersklasse blijft boos en is bovendien in staat om lessen te trekken uit haar strijd. Geconfronteerd met maatregelen die alleen maar zullen toenemen in het licht van een wereldwijde economische crisis die steeds meer “opofferingen” zal eisen, zal zij zeker opnieuw reageren. Zij zal dat moeten doen door zich te organiseren en haar strijd in eigen handen te nemen om de bourgeoisie terug te dringen, al is het maar tijdelijk. De revolutionaire organisaties zijn er om haar te herinneren aan haar eerdere strijd en haar middelen om te strijden op klassengebied.

Lees meer in het artikel :

https://nl.internationalism.org/content/1836/een-jaar-strijd-belgie-het-arbeidersverzet-gaat-verder-ondanks-de-manoeuvres-van-de

Kom hierover debateren tijdens de openbare bijeenkomst van de IKS :

te Brussel, op zaterdag 13 december van 14.30 tot 18.00 uur

Plaats : PIANOFABRIEK, Fortstraat 35, 1060 Sint-Gillis (Brussel)






Source: Stuut.info